Η Αφροντίτη, το τσιαπτσιαράπ και η βλακεία (αυτή η δική μας)

Σκεφτείτε πόσο κολλητικά είναι πια τα κουσούρια μας. Ή πόσο συντριπτικός είναι ο ρατσισμός μας ούτως ώστε ακόμα και τσιγγάνοι -δεν υπάρχει φυλή η οποία να βίωσε και να βιώνει περισσότερο ρατσισμό από αυτούς τους καημένους- να προσπαθούν να παρουσιάσουν εαυτόν ως κάτι άλλο. Νομίζοντας ότι όταν έρθει η ώρα θα τους λυπηθούν. Εδώ, μάνα μου, εμάς δεν θα λυπηθούν και θα σας λυπηθούν εσάς; Τόσα χρόνια δεν καταλάβατε πού ήρθατε να ζήσετε και εσείς και οι άλλοι;